12.12.55

Once upon a time (曾几何时)

นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากการจินตนาการของผู้แต่ง
สถานที่ ตัวละครหรือเหตุกาณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นภายในเรื่อง
ไม่ได้มีอยู่จริง ผู้อ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 
 

บางครั้งกาลเวลานำพาความรักมาสู่เรา แล้วก็พรากมันไปจากเราเช่นกัน


曾几何时


 "พรหมลิขิตพาข้ามาพบเจ้า แต่โชคชะตากลับพรากเจ้าไปจากข้า"


บุพเพสรรค์สร้าง หากแต่สวรรค์กลั่นแกล้ง
       แม้นคิดถึงคะนึงหาเพียงใดก็มิอาจประสบพบเจอ
 อดีตมิอาจหวนคืน ไยต้องรื้อฟื้นให้ใจเจ็บช้ำ


命运使我认识你
同时,缘分断绝你离我远一点。



ดึกดื่นดาวเดือนฉายสกาวกลางท้องฟ้า 
ลมโชยต้องใบไม้ผลิพลิ้ว
นกกาบนกิ่งพฤกษาร้องเซ็งแซ่
ม่านหมอกไอเย็นปะทะกายพาให้หนาวจับจิต
หวนคิดถึงวันวานพาลพาให้หยาดน้ำตาเอ่อล้นท่วมท้นหัวใจอันโรยรา

"ยามมิเห็นหน้าเจ้า เฝ้าคิดถึงคนึงหา
 เพียงพิศผ่านประสบพักตร์ใจเพรียกหา
 ยามอยู่ห่างเจ้า เหงาจับจิตเศร้าอุรา
 ยามเจ้ามองมา ข้าแอบประหม่าขวยอาย
 ยามเจ้าอยู่กับชายอื่น ข้าเศร้าลึกไม่หาย
 ยามเจ้าเจ็บ ข้าเจ็บเสียยิ่งกว่าตาย
 หากไม่มีเจ้าข้างกาย ข้าคงมิอาจอยู่ได้เช่นกัน"

เสียงทุ้มต่ำพร่ำคำกระซิบรัก  ยังติดตรึงใจนางอยู่ทุกโมงยาม

โปรดติดตามตอนต่อไป >>>>


18.8.54

Loving someone

Loving someone who doesn’t love you back is like hugging a cactus.
The tighter you hold on, the more it hurts.




คนนึง "รัก" แต่ไม่รู้ว่าอีกคน "ไม่รัก"
คนนึง "รัก" แต่อีกคน "ไม่รู้"
คนนึง "รัก" แต่อีกคน บางทีก็ "รู้" แล้วแกล้งทำเป็น "ไม่รู้" ว่าเขา "รัก"